Powrót na główna stronę

Towarzystwo Nasi sojusznicy Broń palna Broń biała Uzbrojenie ochronne Użycie kałkanów Końskie akcesoria Kulbaki Inny moderunek

 

Towarzystwo.

Rotmistrz Choragwi  PancernejTowarzysz PancernyWjazd Choragwi pancernej do Lwowa

Na tym starym sztychu uwagę zwraca szyk Chorągwi.Niestety nie widać kto jedzie na czele przed Porucznikiem(być może to buńczuczny).W pierwszej trójce jedzie chorąży i dwóch przybocznych.W drugiej trójce dwóch trębaczy i dobosz z tarabanem.

BuńczucznyTowarzysz  w eskorcie Towarzysz Pancerny

Pocztowy z luzakiemHusarz i pancerny

Powrót na górę strony


Nasi sojusznicy.

Lekka jazdaPolska dragoniaDragonia

Dragonia O i MDragon i wybranieckiKtos kogo Szwedzi się panicznie bali czyli dzielny piechociniec wybraniecki.Kozacki tabor

 

Powrót na górę strony


Broń palna.

BandoletPółhak

Zamek lontowy i kolowyKrócice

Powrót na górę strony


Broń biała.

Piękny okaz szabli PolskiejNadziak

Nadziaki

Typowy jelec szabli polskiejKamaKamopodobny

 

Powrót na górę strony


Uzbrojenie ochronne.

KałkanKałkanKałkan

 

Karwasze etc.Kałkan

Tatarski wojownikTowarzysz pancerny

 

 

Powrót na górę strony


Uzycie kałkanów.

Kałkany w dawnej ikonografii(niekoniecznie polskiej).

Uprzaż kałkana

Wam pozostawiam wydedukowanie jak się posłużyć tą uprzężą i jeszcze być zdolnym do pokonania wroga jadąc jednocześnie konno.Ja żeglując od dziecka i mając dużo do czynienia z linkami nie byłem w stanie do tego dojść.Kałkan był noszony na plecach,na ramieniu,przy siodle i czasem w ręku(to te dwie związane w środku na krzyż najkrótsze linki(a pod dłonią była gruba,amortyzująca poduszka). No i jeszcze powinien być przerzucony jednym ruchem ręki z jednej pozycji na drugą! :-o

Powrót na górę strony


Końskie ozdoby.

 

Przepiękne podpiersie/grawerowane i złocone rubinySzkofiaNachrapnik

Powrót na górę strony


Dawne siodla (XVI-XVII W)

Siodło i rząd konia, Polska XVII w.

Muzeum Narodowe w Krakowie, Zbiory Czartoryskich. Ze świątyni Sybilli. Siodło wykładane karmazynowym aksamitem, haftowanym nicią złotą, niebieską i żółtą. Łęki i ławki obite blachą srebrną, złoconą, wykładaną turkusami i masą perłową, zdobiona turkusami, granatami, złotem i ornamentem zapuszczanym czarną farbą. Czapraczek i taszki z czerwonej skóry, olstra z zóltej. Aksamit na czapraczku, taszkach i olstrach karmazynowy, haftowany podobnie jak siodło. Strzemiona mosiężne, złocone, rytowane, wysadzane turkusami, nefrytem i kameryzowanymi płytkami masy perłowej. Uździenica, podpiersie i podogonie z czerwonej skóry, wykładane złoconym srebrem, rytym i kameryzowanym oraz medalionami z masy perłowej zdobionymi jak okucia siodła. Długość ławek (od spodu) 50 cm, szerokość (od spodu) 30 cm, wysokość przedniej kuli 30 cm, długość czapraczka 69 cm, szerokość 74 cm.

Siodło i rząd konia po ks. Adamie Kazimierzu Czartoryskim, Polska, ok 1783r .

Muzeum Narodowe w Krakowie, Zbiory Czartoryskich. Ze świątyni Sybilli. Siodło wykładane granatowym aksamitem haftowanym złotem i obszytym po brzegach cekinami. Łęki i ławki obite blachą srebrną, złoconą, wykladaną karneolami, zdobionymi złotym ornamentem. Czapraczek z czerwonej wytłaczanej skóry, pokryty po bokach granatowym aksamitem haftowanym złotem, z frędzlą z nici złotych i cekinów. Strzemiona srebrne, złocone, wysadzane karneolami. Olstra z kaplami i taszkami - zdobione jak czapraczek. Na taszkach austriacki herb Galicji. Uździenica z czarnego rzemienia dekorowana złoconym kameryzowanym srebrem, z nagłówkiem zrobionym z łancuszków. Podgardle w kształcie gwiazdy, pod którą znajduje się półksiężyc, wysadzane kamieniami lapis-lazuli i karneolami. Ozdoba czoła również w formie gwiazdy, ze srebra złoconego z karneolem nabijanym złotem i chwostów ze złotych nici i cekinów. Uzda srebrna, złocona, wysadzana karneolami. Długość ławek 46 cm, szerokość 35 cm, długość czapraczka 78,5 cm, szerokość ok. 75 cm.

Siodło husarskie, Polska, I poł. XVII w.

Muzeum Wojska Polskiego. Siodło typu husarskiego z wysokimi łękami. Siedzenie terlicy pokryte czarną skórą, wytłaczaną w ornament geometryczny. Od spodu terlica podklejona płótnem karmazynowym. Łęki oraz końce ławek pokryte blachą mosiężną, złoconą i rytowaną w deseń wici roslinnej, ozdobione karneolami ze złotym ornamentem. Na największym umieszczonym na przednim łęku monogram "AOR" pod koroną szlachecką. Na terlicy poduszka pikowana z sukna karmazynowego haftowana srebrem, przywiązana skórzanymi troczkami. Po bokach siodła dwie pary tybinek z jasnej skóry, pokrytej suknem karmazynowym haftowanym srebrem. Wyższe, mniejsze (21,4 cm x 33,5 cm) z okraglym wykrojem, przymocowane na stale do siodla. Dolne, większe, prostokątne (34,2 cm x 46 cm). Puśliska z rzemienia obszytego karmazynowym safianem. Strzemiona typu wschodniego, mosięzne, złocone, rytowane i ozdobione krwawnikami. Ciężar siodła bez strzemion 5,48 kg, ze strzemionami 7,28 kg.

 

Siodło tradycyjne związane ze Stefanem Czarnieckim, Polska, XVII w.

Muzeum Wojska Polskiego. Terlica z drewna brzozowego pokryta korą brzozową. Łek przedni wzniesiony, tylny - niski. Ławki pokryte blachą srebrną złoconą i rytowana w bogaty deseń wczesnobarokowy, na nich ozdoby z takiejże blachy - owalne i w kształcie rozetek. Siedzisko ze skrzydłami oraz klapy na olstra pokryte aksamitem haftowanym srebrem na jasnej skórze safianowej. Do ławek siodła przywiązane prostokątne tybinki skórzane, malowane olejno. Ciezar 4,60 kg.

Siodło z rzędem, Polska (wyrób ormiański) 2 pol. XVII w.

Muzeum Okręgowe w Tarnowie. Łęki i końce ławek obite blachą złotą zdobioną ornamentami roślinnymi, cyzelowane, niellowane i wysadzane rubinami. Na końcach ławek cztery ruchome koluszka ze sznurem i chwastem. Siedzisko i łeki (wewnątrz) pokryte błekitnym aksamitem, z haftowanymi srebrem motywami kwiatowymi. Poduszka siodłowa pikowana z błękitnego aksamitu, ozdobiona sznurkiem srebrnym i czterema płaskimi guzami. Po bokach siodła dwa skrzydła ze skóry safianowej czerwonej, wyłożonej niebieskim aksamitem, haftowanym nicia srebrną w motywy lisci i palm, ozdobione srebrną taśmą na krawędziach. U siodła popręgi oraz puśliska z podobnymi guzami i klamerkami złoconymi. Na puśliskach strzemiona mosiężne typu tatarskiego obite blachą złotą cyzelowaną i niellowaną w motywy roślinne, wysadzaną rubinami. Przedni łek wysokość 18 cm, tylny 16 cm, rozpiętość między łekami 43 cm, wysokość strzemienia 14,5 cm.

Siodło po królu Michale Korybucie Wiśniowieckim, Polska, ok. 1670r

Biblioteka Kórnicka PAN. Siodło z polami i czapraczkiem. Okucia łęków ze srebra trybowanego w motywy wici roslinnej, rozety i rauty - częściowo złocone. Siedzisko i poły wyłożone aksamitem karmazynowym z haftem roślinnym złoto-srebrnym. Czapraczek z czerwonego safianu obszyty aksamitem haftowanym jak siedzisko. Rozpiętość łęków 48 cm, wysokość łeku przedniego 35 cm, wymiary czapraczka 74 cm x 74 cm.

Siodło po królu Michale Korybucie Wiśniowieckim, Polska, ok. 1670r

Panstwowe Zbiory Sztuki na Wawelu. Dar sułtana Mustafy II dla posła polskiego Stanisława Małachowskiego, wojewody poznańskiego, z okazji zawarcia pokoju w Karłowicach. Siedzisko i poły siodła pokryte czerwonym aksamitem haftowanym złotymi nićmi w wić roślinną o dużych stylizowanych kwiatach. Łęki i końce ławek obite blachą srebrną złoconą, trawioną w drobny ornament roślinny, inkrustowane turkusami i nefrytami.Płytki nefrytu nabijane złotem i wysadzane almandynami i turkusami. Wymiary: 33 cm x 58,5 cm.

Siodło, Turcja, XVII w.

Muzeum Narodowe w Krakowie, Zbiory Czartoryskich. Ze świątyni Sybilli. Zdobycz wiedeńska Mikołaja Hieronima Sieniawskiego, hetmana polnego koronnego. Siodło z czapraczkiem. Pokryte karmazynowym aksamitem haftowanym złota nicią. Łęki i ławki obite srebrną blachą, rytowaną, złoconą, wysadzaną turkusami oraz płytkami nefrytu zdobionymi rubinami i szmaragdami. Czapraczek z czerwonej skóry haftowany w narożach złotą nicią. Długość ławek (od spodu) 44 cm, szerokość (od spodu) 33 cm, wysokość przedniej kuli 38 cm, długość czapraczka 67 cm, szerokość 65 cm.


Siodło rycerskie, Niemcy, XVI w.

Muzeum Wojska Polskiego. Łęk przedni i tylny okute blachą żelazną zdobioną pasami pionowymi, z ornamentem trawionym i złoconym; na krawędziach plastyczny motyw sznurowy. Siedzisko wypchane wełną, pokryte aksamitem rdzawo brązowym, pikowane; przy oparciu tylnym, po obu stronach, dodatkowe poduszki pod udami jeźdźca. Pod siodłem czaprak wypolstrowany włosiem , pokryty z zewnątrz skóra, pod spodem zaś szarym płótnem. Popręgi parciane zakończone skórą ze sprzączkami. Wysokość przedniego łeku 51 cm.

 

Rzad Husarski w Ogniem i Mieczem:69k.Rzad Husarski w Ogniem i Mieczem:31k.

Kulbaka turecka Rzędy

Kulbaki Polskie

SiodŁo kozackieKulbaka węgierskaKulbaka węgierska

Powrót na górę strony


Inny moderunek.

Przegląd zaczynamy od zekirów.Wiadomo,że użycie zekira umożliwia strzelanie z mocniejszego łuku.Ponadto nasza jazda nosiła kołczany w pozycji bojowej w ten sposób,że osady strzał wystawały znad prawego ramienia i trzymając łuk w lewej ręce łatwiej było strzałę po wyjęciu z kołczanu oprzeć jak najszybciej na kciuku(podczas strzelania z zekira strzałę trzyma sie po PRAWEJ stronie majdanu patrząc od strony strzelającego) niż jeszcze przekładać na lewą stronę majdanu.Po prostu na koniu trzeba to zrobić szybciej inż na ziemi.W taki sam sposób strzelają konni koczownicy w Azji od kilkudziesięciu pokoleń i nie sądzę żebyśmy potrzebowali to zmieniać.

Ponadto jest to sposób stosowany skutecznie przez naszych przodków czyli jest po prostu słuszny programowo ot co.

Stosowany przez wielu łuczników sportowy sposób wypuszczania strzały podejrzewam,że wprowadzili do uzytku Anglicy,którzy nie posiadali konnych łuczników.Nie można powiedzieć aby np.Walijscy łucznicy byli nieskuteczni ale to jest zupełnie inna historia.(zainteresowani niech się skontaktują z drużyną Drabów Pieszych lub z Andrzejem Abratowskim).

Podobna sytuacja ma miejsce w ujeżdżaniu koni i nauce jazdy konnej.Tzw. Anglezowanie jest wymysłem rzeczonych Anglików którzy zapewne z nudów wymyślili ten sposób jazdy.Setki tysiecy jedźców Mongolii,Azji i stepów Tatarskich WOGÓLE nie znali tego sposobu poruszania sie na koniu.A nie można powiedzieć,żeby Hordom Dżingis Chana czy Tatarom jeżdżenie konno wychodziło źle i żeby byli nieskuteczni.Nasi przodkowie również nie stosowali anglezowania i przez wiele wieków Polscy "Diabelscy jeźdzcy",używający łuku i lancy czy kopii(że nie wspomnę o polskiej szabli)byli postrachem Europy.

Różne zekieryJeszcze dwa zekieryzekierzekier ze skorka

Kołczan wykonany własnoręcznie przez NamiestnikaOlstra (aksamit haftowany złotem).

Powrót na górę strony