Powrót  do głównej stronyUnia Janowiecka



Preambuła

W miarę swych sił i pragnień.
Chcący zachować w pamięci dawne, europejskie tradycje militarne:
rycerskie, szlacheckie, arystokratyczne, żołnierskie, plemienne, zakonne i związane z nimi wszelkie aspekty bogatej kultury naszego kontynentu.
Członkowie grup amatorskich i zawodowych parających rekonstruowaniem, inscenizowaniem oraz aktorskim odtwarzaniem różnych aspektów historii, a także uprawiających fechtunek replikami broni dawnej i strzelectwo tradycyjne bądź historyczne.
My, ludzie wolni, kierujący się dobrym obyczajem i równi wobec siebie, zrzeszeni w Unii Janowieckiej, sami z siebie, dla siebie i sobą wspólnie postanawiamy:

  1. Nie powodować zagrożenia zdrowia i życia ludzkiego.
  2. Przestrzegać Kodeksu Dobrego Obyczaju.
  3. Wspierać się wzajemnie w działaniach określonych niniejszym dokumentem.
  4. Bronić dobrego imienia Unii Janowieckiej oraz grup ją tworzących.

Kodeks Dobrego Obyczaju

W sprawie zachowania:

Podczas trwania imprezy historycznej zabrania się:

  1. Przyjmowania jakichkolwiek środków i używek odurzających lub zmieniających świadomość. (W razie medycznej konieczności ich przyjęcia należy zaprzestać swojego udziału w imprezie do czasu wygaśnięcia skutków ich działania. Czas ten określa podający środek lekarz lub producent środka.)
  2. Zachowań niebezpiecznych, obraźliwych i uwłaczających komukolwiek i czemukolwiek pod żadnym pozorem.

Podczas trwania imprezy historycznej zezwala się na:

  1. Przyjmowanie tabaki i tytoniu w sposób historyczny, adekwatny do charakteru imprezy.
  2. Przyjmowanie napojów alkoholowych w sposób bezwzględnie nie podważający punktu drugiego.
  3. Wypowiadanie wobec podwładnych, ale tylko wobec nich i tylko pod ich adresem, słów dotyczących ich osobistej konstytucji umysłowej, moralnej lub fizycznej, uznanych powszechnie za mało taktowne, np. "osioł, baran, głupi, leń, bumelant, kołek" itp. Nie może to jednak dotyczyć rodziny i najbliższych podwładnego lub jego głębokich przekonań ideologicznych i religijnych, a cała sytuacja powinna być możliwie ukryta przed oczami osób spoza grupy bądź Unii.
  4. Stosowanie mocnych środków słownych lub fizycznych, zawsze w sposób proporcjonalny do zagrożenia, wobec osób i organizacji nastających na dobre imię, honor, dobra materialne, całość osoby, zdrowie lub życie członków Unii lub samej Unii oraz na stosowanie wymienionych środków w obronie każdej osoby ewidentnie napastowanej i pokrzywdzonej.

W sprawie stroju:

  1. Do imprezy historycznej dopuszcza się stroje, będące replikami strojów udokumentowanych historycznie i adekwatne do charakteru imprezy.
  2. Strój i repliki uzbrojenia muszą być spójne historycznie.

W sprawie bezpieczeństwa działań w Unii:

  1. Każda osoba rekonstruująca walki w bitwie lub w turnieju musi posiadać repliki uzbrojenia ochronnego i zaczepnego w zakresie odpowiadającym ustaleniom organizatora imprezy.
  2. W przypadku inscenizacji bitwy, mogą w niej brać udział osoby posiadające nierówne, co do jakości i poziomu zabezpieczenia repliki broni i uzbrojenia. Wtedy obowiązkiem Wodza Unii, lub macierzystego dowódcy jest wyznaczenie im w inscenizacji ról i pozycji w ten sposób, aby nie powodowało to zagrożeń zdrowia i życia.
  3. Przy wszelkich konkurencjach turniejowych należy posiadać repliki uzbrojenia ochronnego i zaczepnego w zakresie odpowiadającym ustaleniom organizatora imprezy.
  4. Przy wszelkich konkurencjach turniejowych należy posiadać Ubezpieczenie Prawne w zakresie odpowiadającym ustaleniom organizatora imprezy.
  5. Podczas każdej imprezy historycznej obowiązują ogólne zasady bezpieczeństwa stosowane przy strzelaniu i walkach wręcz. Szczegóły określa organizator lub regulamin imprezy.

W sprawie suwerenności grup członkowskich i samej Unii:

  1. Uczestnicy imprezy historycznej mają prawo i obowiązek wykonywania poleceń swego dowódcy.
  2. Jeśli przynajmniej dwie grupy unijne spotykają się na imprezie historycznej, to ma to charakter wspólnego działania na zewnątrz.
  3. W przypadku wspólnego działania Unii na zewnątrz, dowódcy grup lub przez nich wyznaczeni personalnie zastępcy (czyli Sztab Unii) wyłaniają z pośród siebie Wodza Unii poprzez głosowanie zwykłą większością.
  4. Uczestnicy Unijnej Imprezy Historycznej mają prawo i obowiązek wykonywania poleceń Wodza Unii, w obszarze i zakresie wynikającym z tego dokumentu, a nie podważającym suwerenności i niezawisłości grup macierzystych i ich dowództw.
  5. Wódz Unii reprezentuje Unię i symbolizuje jej suwerenność, kieruje pracą Sztabu Unii, jego rola kończy się w momencie rozjechania się grup po imprezie.
  6. Dwa razy pod rząd jedna osoba nie może być Wodzem Unii.
  7. Powyższy punkt nie dotyczy przypadku, w którym dowódca danej grupy jest organizatorem lub współorganizatorem głównym imprezy historycznej. Wtedy jego osoba automatycznie staje się Wodzem Unii na czas trwania imprezy.
  8. Jeśli grupa unijna lub jej dowódca są organizatorem lub głównym współorganizatorem imprezy historycznej, to zyskuje ona status Unijnej Imprezy Historycznej ze wszystkimi tego konsekwencjami.
  9. Grupy unijne powinny brać udział w Unijnych Imprezach Historycznych, co powinno być poddane wspólnym pertraktacjom Unii z odpowiednim wyprzedzeniem czasowym.
  10. Grupy unijne zawsze zobowiązane są przestrzegać ustaleń organizatorów imprezy historycznej, w której biorą udział z wyjątkiem sytuacji, w której ustalenia te łamią zasady przyjęte w Unii lub w samej grupie.

W sprawie uregulowań wewnętrznych Unii:

  1. Grupy unijne mają pełne prawo do udziału w innych organizacjach tego typu, jak np. "Kapituła Rycerstwa Polskiego" z wyjątkiem sytuacji, w której łamałoby to zasady przyjęte w Unii lub w samej grupie.
  2. Każda grupa ma prawo do udziału w Unii o ile w pełni zgadza się z przyjętymi tutaj zasadami i regułami, oraz uzyska akceptację, co najmniej 3/4 grup unijnych.
  3. Każda z grup przestaje funkcjonować w Unii o ile przestaje wypełniać przyjęte tu zasady i reguły i utraci poparcie, co najmniej 3/4 grup unijnych.
  4. Dowódcy grup mają obowiązek wprowadzania w życie ustaleń Unii, lecz wobec niej zawsze występują jako rzecznicy i obrońcy swojej grupy lub ludzi.
  5. Na posiedzenia Unii każda grupa obowiązana jest delegować dowódcę grupy jako swojego przedstawiciela i symbol suwerenności, lub personalnie wyznaczonego zastępcę dowódcy, czyli jego całkowitego pełnomocnika.
  6. Żaden z powyższych punktów nie znosi się i nie ogranicza innego, ale wzajemnie się uzupełniają i równoważą.
  7. Generalne Koło Rycerskie Unii Janowieckiej zbiera się przynajmniej dwa razy w roku w czasie i miejscu wspólnie ustalonym.
  8. Wszelkie zmiany Unii Janowieckiej następują jednogłośnie.
  9. Wszelkie istotne sprawy nie zawarte w niniejszym dokumencie są rozstrzygane głosowaniem jawnym większością 3/4 głosów.
  10. Wszelkie głosowania w Unii Janowieckiej odbywają się bez możliwości wstrzymania się od głosu.


Nazwa Unii Janowieckiej pochodzi od zamku w Janowcu nad Wisłą, w którym odbyło się założycielskie spotkanie twórców Unii, latem A.D. 1999.
W chwili obecnej sygnatariuszami Unii Janowieckiej są (alfabetycznie): Grupa wyrażająca chęć przystąpienia do Unii Janowieckiej, powinna skontaktować się w tej sprawie z jednym z obecnych sygnatariuszy i przedstawić swój zamiar.



Sprzymierzeni (alianci) Unii Janowieckiej, którzy jednak nie wchodzą w jej skład i nie są jej sygnatariuszami (alfabetycznie):